Istotne gesty są z zasady puste i pozbawione sensu. Gesty te zaświadczają, że umocowana zwyczajem, językowym uzusem i lękiem konstrukcja intersubiektywnego znaczenia jest niewydolną protezą świata, anemicznym przybliżeniem realności której, pomimo wszelkich prób, nie jesteśmy w stanie poznawczo i egzystencjalnie, dosięgnąć. Patrzymy na pozornie gładką powierzchnię, która, jako że z natury nie wiemy czym jest…