Najczystsze doznanie grozy, najtrudniejszy do wyobrażeniowej krystalizacji horror, łączy się z doświadczeniem trwania bez początku i kresu. Nasze wizje czasu, zarówno linearne jak i cykliczne, łączą temporalność z następstwem i zmianą – bądź to sezonowymi rekonfiguracjami, bądź opartymi o schematy teologiczne, wektorowymi realizacjami z wyraźnie określonym trybem zamknięcia i dopełnienia. Czasowość nie ustrukturyzowana w ten…